natural medicine, cosmetics & well-being
reklama
Strona główna > Zdrowa czytelnia > Nasza przyroda > NAJLEPSZY WSPINACZ WŚRÓD PNĄCZY

NAJLEPSZY WSPINACZ WŚRÓD PNĄCZY

lip 22, 2014

Wiciokrzewy należą do rodzaju Lonicera(suchodrzew) i podrodzaju Periclymenum. Do tego podrodzaju należy około 20 gatunków, przeważnie pnączy. Wiciokrzewy obficie kwitną od czerwca do późnej jesieni. Mają ładne gęste ulistnienie. Liście pod kwiatostanowe są zrośnięte w jedną tarczę (z wyjątkiem wiciokrzewu pomorskiego). Dorastają do 5-15 m wysokości. Są pnączami z wijącymi się pędami. Wiciokrzewy nie mają dużych wymagań glebowych. Mogą rosnąć na glebach o przeciętnej żyzności, ale nie mogą to być gleby suche. Ponieważ wiciokrzewy wytwarzają dosyć płytki system korzeniowy, to należy wokół nich ściółkować korą lub torfem. Nawożenie przeprowadza się na początku maja i ewentualnie w końcu czerwca lub na początku lipca. Zwykle są odporne na mrozy. Wiciokrzewy nie wymagają cięcia, z wyjątkiem regulacji pokroju i wycinania uschniętych pędów. Dobrze znoszą zanieczyszczenie powietrza. Czasami w maju  występują na nich mszyce, zwłaszcza gdy rosną na stanowiskach suchych lub słonecznych.

 

Sadzenie


Rośliny sadzimy w dołki o średnicy kilka razy większej niż pojemnik. Na dno warto wrzucić łopatę ogrodowego kompostu lub dobrze rozłożonego obornika. Sadzonki umieszczamy w dołkach 5-10 cm głębiej niż rosły w doniczkach. Jeżeli chcemy zastosować wiciokrzewy do okrycia ogrodzenia rośliny sadzimy w odstępach około 1 m. Krzewy lubią, aby gleba wokoło korzeni pozostawała chłodna, dlatego przestrzeń wokoło korzeni warto okryć warstwą kory która będzie zabezpieczać przed nagrzewaniem i utratą wilgoci. Pnącza mogą wyrastać spośród ocieniających glebę niskich krzewów, takich jak krzewuszka cudowna 'Nana Purpurea', karłowe odmiany tawuły japońskiej i berberys Thunberga. Wokoło pnączy możemy posadzić także (w odległości około 30cm) okrywowe byliny jak bodziszki, jasnotę gajowiec lub barwinek.


Wiciokrzew Japoński


Wiciokrzew japoński to niezwykle dekoracyjne pnącze, o częściowo zimozielonych liściach i pięknie pachnących, kremowobiałych kwiatach. Dodatkową ozdobą wiciokrzewu japońskiego są czarne, kuliste owoce, które pojawiają się na pędach późną jesienią (są niejadalne). Wiciokrzew japoński rośnie bardzo szybko (przyrasta 1-2 m rocznie), osiągając przy dobrych warunkach nawet 6-10 m wysokości. Jego wiotkie pędy łatwo owijają się wokół podpór, z wiekiem jednak drewnieją i stają się mniej elastyczne. Nie jest trudny w uprawie, ale ma pewne oczekiwania co do stanowiska. Najlepiej rośnie w miejscach słonecznych lub pół cienistych i na żyznych, umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych podłożach.


Wiciokrzew Henryego


Wiciokrzew Henry'ego, poprzez swoje wyjątkowe liście, jest jednym z najlepszych wspinaczy wśród pnączy. Jeśli zostanie posadzony w dogodnej lokalizacji, lekko zacienionej i w pobliżu podpór, może osiągnąć do 6 metrów wysokości, przyrastając 1 metr rocznie. Posiada wyjątkowe ciemnozielone, gładkie, podłużnie-lancetowate liście, które osiągają do 10 cm długości. W czerwcu pojawiają się nieliczne, małe, rurkowate, ciemno-purpurowe kwiaty; jesienią zaś czarne owoce. Roślina ta jest zimozielona, jednak w ostre zimy może marznąć. Poleca się sadzić ją w zacisznych miejscach ogrodu, przy ścianach, kratach, ogrodzeniach, altanach lub przy balkonach.

 

Wiciokrzew Tellmana


Wiciokrzew Tellmana jest mieszańcem powstałym w wyniku krzyżowania dwóch innych odmian. Należy do rodziny przewiertniowate (Caprifoliaceae). Kwietnie na przełomie maja i czerwca. Kwiaty rurkowate w kolorze pomarańczowo żółtym z różowymi maźnięciami na zewnątrz pąków kwiatowych zebrane w szczytowe kwiatostany. Nie pachną. Nie powtarza kwitnienia jesienią. O tej porze roku pnącze zdobią pomarańczowe owocostany. Młodą roślinę po posadzeniu należy przyciąć dość mocno - około 2/3 (jeżeli sadzimy jesienią cięcie zostawmy na wiosnę), spowoduje to silniejsze wybicie młodych pędów od szyjki korzeniowej. Słoneczne i pół cieniste. Osłonięte od wiatrów. Gleba żyzna, próchnicza z domieszką gliny, przepuszczalna, o odczynie obojętnym lub zasadowym.


Choroby i szkodniki


Najgroźniejszą chorobą wiciokrzewów jest mączniak prawdziwy. Objawy tej choroby można zaobserwować w postaci białego mączystego nalotu na górnej stronie liścia. Na liściach pojawiają się czerwono – brązowe plamy i liście zasychają. Najbardziej rozpowszechnionym szkodnikiem wywołującym choroby wiciokrzewów są mszyce. Mszyce obserwujemy na czubkach roślin, czyli na najmłodszych jej częściach. Pojawiają się w maju, przed kwitnieniem. Rośliny zaatakowane przez tego szkodnika żółkną, zasychają, zwijają się, deformują i pokrywają się lepką spadzią.

Komentarze

Napisz odpowiedź




(Twój email nie będzie publicznie wyświetlany.)

Kod CAPTCHA

Kliknij w obrazek, żeby zobaczyć nowy kod.
Treści z serwisu natmed.pl mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.