natural medicine, cosmetics & well-being
reklama
Strona główna > Zdrowa czytelnia > Zioła i przepisy ziołowe > DOBRODZIEJSTWA MAJA I CZERWCA DLA ZDROWIA I URODY cz.1

DOBRODZIEJSTWA MAJA I CZERWCA DLA ZDROWIA I URODY cz.1

maj 22, 2015

 

 

 

Piwonia- piękna i pożyteczna


Piwonia należy do najpiękniejszych roślin ogrodowych. Kwitnie od maja do czerwca.

 

Dorodny kwiat nazwano piwonią na cześć mitycznego boga zdrowia Paeona.
W Grecji Piwonia nazwana jest także peonią, królową ziół. W Polsce można spotyka się gównie piwonię chińską i piwonie lekarską . O właściwościach leczniczych piwonii pisali Hipokrates, Galen a także Piliniusz.

Badania naukowe potwierdzają, że zawiera duże ilości kwercetyny, kempferolu ( działanie przeciwutleniające) oraz apigeninę ( właściwości przeciwnowotworowe)

 

 

 

piwonia_foto.jpg

 

Zastosowanie piwonii jest wielorakie:

  • w chorobach przewodu pokarmowego
  • poprawiający wydzielanie soków trawiennych
  • w stanach pobudzenia nerwowości, bezsenności
  • w dolegliwościach górnych dróg oddechowych
  • problemach skórnych i reumatycznych

  

Esencja ze świeżych korzeni stosowana jest w homeopatii przeciw hemoroidom. W tradycyjnej medycynie chińskiej stosowany był również w przypadkach dolegliwości kobiecego układu rozrodczego, chorób układu krążenia. Suszone korzenie w starożytności stosowano również na zaburzenia snu i jako środek antyseptyczny.

Kwiat piwonii działa moczopędnie, poprawia krążenie krwi, działa rozkurczowo, uspokajająco i przeciwalegricznie. Zielarze zalecają stosować ja w połączeniu z lukrecją w celu regulacji cyklu menstruacyjnego i łagodzenia bólów menstruacyjnych.

 

NAPAR PIWONIOWY

15g płatków piwonii najlepiej rozdrobnionych
1,5 szklanki wody

Rozdrobnione płatki zalać wrząca wodą i zaparzyć 30 minut pod przykryciem. Po odcedzeniu pić małymi łykami. Napar stosować można do okładów na spuchnięte, zmęczone oczy lub wypryski skórne.

 

 

Bez czarny – smaczny i zdrowy

 

Czarny bez to jedna z najstarszych roślin leczniczych znanych w Europie. Odgrywał niezwykłą rolę w medycynie ludowej: w celach terapeutycznych stosowano wszystkie jego części, od kwiatów po korzenie.

Nazwa czarnego bzu wzięła się od jego owoców. Ale najcenniejsze właściwości lecznicze mają kwiaty.

W maju lub czerwcu, gdy kwiatostany będą już rozwinięte, możemy wybrać się na zbiory. Koniecznie należy to zrobić w słoneczną pogodę i zanim kwiatki zaczną się osypywać. Zbierając kwiaty, pamiętajmy jednak o zostawieniu pewnej ich części na krzewie po to, by móc ponownie skorzystać z kolejnych darów bzu, a mianowicie z owoców.
Ścinamy całe baldachy, które później należy umieścić w zacienionym, przewiewnym miejscu w niezbyt wysokiej temperaturze, by nie zżółkły.
Część świeżego surowca możemy spożytkować np. w postaci placuszków albo przygotować syrop, zalecany w celu wzmocnienia organizmu.

 

czarny_bez_foret.jpg

 

 

 Zastosowanie kwiatów bzu czarnego:

 

  • działają wykrztuśnie
  • rozrzedzają katar
  • działają napotnie
  • mają działanie antywirusowe
  • chronią i wzmacniają błony śluzowe dróg oddechowych
  • wzmacniają odporność
  • działają moczopędnie
  • wzmacniają naczynia włosowate
  • stabilizują krwiobieg
  • uśmierzają ból, w tym ból głowy
  • chłodzą
  • działają oczyszczająco
  • wychwytują wolne rodniki
  • przyspieszają przemianę materii
  • przeciwdziałają uderzeniom krwi do głowy
  • łagodzą stany zapalne skóry

 

Kwiaty bzu czarnego bogate są we flawonoidy: rytozyd, pochodne kwercetyny i kemferolu. Bez czarny zawiera olejki lotne, flawonoidy, śluz roślinny, garbniki, witaminy A oraz C, glikozydy cyjanogenne, związki wapnia, żelaza, potasu, alkaloidy.


SYROP Z KWIATÓW CZARNEGO BZU


kwiaty czarnego bzu – 30-40 sztuk
cytryna – 2 sztuki
cukier kryształ – 700 g
woda – 1 litr
miód – 2 łyżki

Kwiaty zebrać najlepiej w porze południowej, z daleka od drogi, kiedy są dobrze rozwinięte.
Rozłożyć na białym prześcieradle, materiale tak aby wszystkie robaczki wyszły.
Kwiatów nie płukać, bo najcenniejszy jest ten pyłek, który się sypie.
Z wody i cukru ugotować syrop, delikatnie go wystudzić. Dodać miód i dokładnie wymieszać.
Cytrynę wyszorować, sparzyć i pokroić w cienkie plasterki, usunąć pestki.
Kwiaty (same kwiaty, bez zielonych gałązek- zielone gałązki nadają goryczki) przełożyć do słoja lub garnka warstwami wraz z plasterkami cytryny.
Następnie kwiaty zalać przestudzonym syropem, słój przykryć spodkiem lub zakręcić nie szczelnie. Odstawić na 2-3 dni w ciepłe miejsce, codziennie mieszając.
Po kilku dniach zlać sok ze słoja przez drobne sitko lub gazę, przelać do butelek i pasteryzować ok. 15 min.

 

 

Bluszczyk kurdybanek – malutki z wielką mocą



Bluszczyk kurdybanek dziko porasta tereny całej Europy, jest zatem roślinką Unijną o znaczeniu leczniczym. Jest najstarszym udokumentowanym polskim zielem, a odkryto go podczas wykopalisk w Biskupinie.
Bluszczyk kurdybanek to roślina używana w ziołolecznictwie od wieków  do poprawienia apetytu i ułatwienia trawienia. Bluszczyk kurdybanek ma działanie również antybakteryjne i przyśpieszające regenerację skóry, oczyszcza organizm i poprawia metabolizm.

 

 

BLUSZCZYK.jpg

 

 

Zastosowanie kurdybanka:

 

  • wzmacnia odporność organizmu
  • zwiększa liczbę leukocytów
  • wzmacnia serce
  • reguluje przemianę materii
  • pomocny w przeziębieniach, kaszlu, astmie, dusznościach, zawrotach głowy, szumie w uszach, chorobach skórnych, kamicy, chorobach wątroby, braku apetytu, zaparciach, biegunkach, chorobach trzustki
  • do przemywań w trądziku, świądzie skóry , do okładów na rany

 

W zielu bluszczyku kurdybanka występują związki sekwiterpenowe i triterpenowe, flawonoidy, olejki eteryczne. Jest źródłem garbników i substancji goryczkowych, zawiera różnorodne minerały i witaminę C.


Mówiąc o właściwościach tej rośliny nie możemy zapominać i o tym, że jest ona skuteczna również przy zastosowaniu zewnętrznym. Badania składu bluszczyku potwierdziły, że ma on działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, a także delikatne działanie ściągające. Można zatem wykorzystywać go zarówno w przypadku chorób skórnych, jak i trudno gojących się ran, bluszczyk kurdybanek zapobiega bowiem negatywnym skutkom wdania się zakażenia do zainfekowanego miejsca. Działanie bakteriobójcze tej rośliny można wykorzystać również przygotowując odwar stosowany do płukania gardła i jamy ustnej przez osoby, które mają skłonność do zapadania na częste anginy i inne choroby górnych dróg oddechowych. Zawiera składniki ochraniające miąższ wątroby przed uszkodzeniem toksynami, marskością i stłuszczeniem.

 

SYROPEK KURDYBANKOWY


Świeże ziele przepuścić przez sokowirówkę w celu uzyskania soku. Do 100 ml soku wlać 100 ml miodu, wsypać 100 ml cukru, dodać kilka lasek cynamonu lub wanilii oraz sok z 1 małej cytryny; wymieszać to wszystko. Zażywać 3-4 razy dziennie po 1-2 łyżki. Dzieciom podawać 2 łyżeczki tego preparatu 4 razy dziennie. Działa on wybitnie wzmacniająco i wykrztuśnie.

 

Stefania Korżawska w książce "Po zdrowie z ziołami" podaje następujący przepis na syrop z kurdybanka dla dzieci anemicznych, a także dla wszystkich dla wzmocnienia nerwów i przybytku sił życiowych. Garść świeżego kurdybanka wrzucić do garnka, wlać 6 szklanek wody, zagotować, a następnie na małym ogniu ogrzewać 15 minut, przecedzić i dodać tyle miodu, ile jest wywaru. Wymieszać, zagotować i na małym ogniu podgotować 5 minut. Przelać do butelek. Syrop można dodawać do ciepłej wody lub herbaty. 

Komentarze

Napisz odpowiedź




(Twój email nie będzie publicznie wyświetlany.)

Kod CAPTCHA

Kliknij w obrazek, żeby zobaczyć nowy kod.
Treści z serwisu natmed.pl mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.